Letterkronkels -Letterkronkels

Het is een tijdje dat ik van mezelf heb laten horen. Niet zonder reden. Met alle drukte die ik op dit moment ervaar door het schrijven van mijn masterscriptie, leek het me een handig idee om mijn blog op een laag pitje te zetten. Maar zo’n laag pitje. Nee, dat was het niet het idee. Laat me je dus even bijpraten over de laatste paar weken.

teacup-1252115_1280

De afwezigheid komt vooral vanwege mijn scriptie. Afstuderen staat hoog bovenaan mijn lijstje en ik doe er alles aan om mijn scriptie op tijd in te leveren. Dat gaat niet vanzelf. Nee. Dat vergt vele koppen thee, uren doorbrengen in de bibliotheek en schrijven, schrijven, schrijven. Niet dat ik klaag hoor. Ik prijs mezelf behoorlijk gelukkig dat ik op dit punt van de opleiding ben beland. Toen ik afstudeerde aan het HBO had ik grote twijfels over deze master. Stiekem was ik er bang voor dat ik het niveau niet aan zou kunnen. Dat ik de master nu nominaal kan halen, is dan ook een mooi vooruitzicht (waar ik stiekem wel trots op ben).

Over die scriptie gesproken. Daarmee gaat het goed. De eerste versie moet binnen een week ingeleverd worden. Ondertussen maak ik mijn uren, schrijf ik achter elkaar door en maak ik goede vooruitgang. Het enige nadeel? Door al dat schrijven (en tennissen tussendoor) heb ik mijn pols overbelast. Op dit moment probeer ik daarom in de uren dat het kan, rust te houden. Tot volgende week ga ik door met typen, maar daarna houd ik even rust. In de tussentijd zal op Letterkronkels weinig voorbijkomen van mijn hand. Vooral omdat die laatste niet goed meewerkt.

Ik hoop dat ik binnenkort weer volledig aan de slag kan voor mijn blog, maar voor nu is het verstandiger een korte pauze te nemen. Mijn pols laten rusten wanneer dat kan en hem niet onnodig belasten. Wie weet komt er binnenkort al snel iets van mijn hand online, maar misschien duurt dat nog een poos. Ik hoop jullie in ieder geval tegen die tijd weer terug te zien!

27.05.2016 | 3 reacties

Eens in de zoveel tijd vind ik een parel tussen de boeken in de bibliotheek. Een boek die ik normaal gesproken in de boekenwinkel nooit zou hebben meegenomen, maar in de bibliotheek toch de moeite waard vond om mee naar huis te nemen. Tegenlicht van Dani Shapiro was zo’n boek.

unspecified

Verhaal

Op haar achttiende ontvlucht Clara New York en trekt naar een klein dorpje in Maine. Daar is ze buiten het bereik van haar moeder – de beroemde en controversiële fotografe Ruth Dunne. Hier kan ze zichzelf en haar jeugd, waarin ze de muze van haar moeder was, achter zich later. Totdat er tien jaar later een telefoontje komt uit New York. Haar moeder ligt op sterven.

Recensie

Tegenlicht is een boek met een mateloos interessant verhaal. Hoewel de meeste van ons zich er niet in zullen herkennen, is het een mooie uitstap naar de kunstenaarswereld en de grenzen waar kunst zich af en toe kan bevinden. Haar hele jeugd lang wordt Clara door haar moeder gefotografeerd. Geen familiekiekjes voor boven de open haard, maar controversiële naaktfoto’s. Het gehele boek lang ben je bezig met jezelf af te vragen wat jij ervan vindt. Aan de ene kant moet je er niet aan denken welke foute dingen er zouden kunnen gebeuren met de foto’s van de jonge Clara. Aan de andere kant snap je de fascinatie vanuit de kunstwereld voor de foto’s.

De relatie tussen Ruth, Clara en haar zus Robin, wordt mooi afgeschilderd. Hun gezamenlijke moeizame verleden. Het heden, waarbij ze allemaal worstelen omdat ze wat is gebeurd niet los kunnen laten. Ieder van hen heeft zijn eigen geesten die hen achtervolgen en ze moeten er samen uitkomen. Het boek werkt met flashbacks, die je terugbrengen naar de fotomomenten van Clara, de moeilijke dagen uit haar jeugd waarin de foto’s haar najoegen en de keren dat ze door haar moeder in bescherming genomen had moeten worden. Die wisseling tussen heden en verleden werkt erg goed en zorgt ervoor dat je door blijft lezen.

Alles bij elkaar opgeteld is Tegenlicht een bijzondere en mooie roman. Met een boeiende schrijfstijl, interessante personages en een verleden waar je enorm benieuwd naar bent. Omdat er vrij weinig gebeurt, leest het boek niet extreem vlot, maar de verhaallijnen en de onderlinge relaties zorgen ervoor dat je niet meer kan stoppen met lezen. Zoals ik eerder al zei, een pareltje uit de bibliotheek.

17.05.2016 | 2 reacties

Taal is iets moois. Iets wat in zoveel dingen terug te vinden is: boeken, verhalen, blogs en artikelen. Elke week geef ik een ode aan de taal en taalliefhebbers. In de rubriek Taalkronkels zet ik de leukste weetjes, artikelen, blogs en onderzoeken die ik ben tegengekomen op een rijtje.

Boek deken

09.05.2016 | 3 reacties

Als er één iemand is die mijn liefde voor lezen heeft aangewakkerd, is dat ongetwijfeld mijn moeder. Ik ken geen grotere boekenliefhebber dan zij en ik prijs mezelf nog elke dag gelukkig dat ze mijn enthousiasme voor lezen ook heeft weten aan te wakkeren.

SAM_0790

08.05.2016 | 4 reacties

Thuis heb ik een grote boekenkast. Vol met boeken die ik welgeteld één keer heb gelezen. Eigenlijk is het zonde dat ik deze pareltjes nooit meer een blik waardig gun, maar er is een reden dat ik boeken vrijwel nooit herlees. Vorige week waagde ik een poging met mijn eerste volwassen boek Twee Zusjes. Het beviel me goed, maar ik vraag me af of ik snel weer een boek zal herlezen.

Boekenkast

04.05.2016 | 7 reacties

Ik was een jaar of 14. Op de terugweg van Zuid-Frankrijk naar Nederland. Op de achterbank las ik ademloos Twee Zusjes van Kristin Hannah. Nier zomaar een vakantieboek, maar het eerste volwassen boek dat ik las. Afgelopen weekend zag ik het boek staan in de bibliotheek en ik kon me niet inhouden om hem mee te nemen. Zou ik opnieuw zo gebiologeerd zijn?

2016-04-19 18.46.40

29.04.2016 | 3 reacties

Taal is iets moois. Iets wat in zoveel dingen terug te vinden is: boeken, verhalen, blogs en artikelen. Elke week geef ik een ode aan de taal en taalliefhebbers. In de rubriek Taalkronkels zet ik de leukste weetjes, artikelen, blogs en onderzoeken die ik ben tegengekomen op een rijtje.


25.04.2016 | 4 reacties

Je weet dat een boek goed is als hij je bijblijft. Tot denken aanzet en misschien zelfs tot actie. Dat laatste was bij mij het geval toen ik het boek 100 gelukkige dagen van Fausto Brizzi las. Ik was zo onder de indruk van de roman dat ik besloot mijn eigen project te starten. Mijn eigen 100 gelukkige dagen.

2016-04-17 12.44.09

20.04.2016 | 3 reacties

De laatste tijd pak ik steeds vaker een Young Adult boek op. Het genre wordt de laatste tijd overspoeld met enorm goede boeken. Vol enthousiasme begon ik ook in Daan & Nadia, een YA-roman van eigen bodem. Helaas wist deze roman me minder te pakken dan anderen.

2016-04-11 19.03.28

16.04.2016 | 4 reacties

Taal is iets moois. Iets wat in zoveel dingen terug te vinden is: boeken, verhalen, blogs en artikelen. Elke week geef ik een ode aan de taal en taalliefhebbers. In de rubriek Taalkronkels zet ik de leukste weetjes, artikelen, blogs en onderzoeken die ik ben tegengekomen op een rijtje.

Boeken 5

12.04.2016 | 2 reacties